كند و شبهت ببرد از آنچه در دلهاى شما است ، وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ ( 154 ) و اللَّه دانا است به آنچه در دلهاى شما است . إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ ايشان كه برگشتند ( بهزيمت ) از ميان شما ، يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ آن روز احد كه هر دو گروه همديدار گشتند . إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطانُ شيطان ايشان را از جاى ببرد ، بِبَعْضِ ما كَسَبُوا بلختى « 1 » از آنچه كرده بودند از پيش « 2 » ، وَ لَقَدْ عَفَا اللَّهُ عَنْهُمْ و بدرستى كه خداى عفو كرد آن گريختن ايشان ازيشان . إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ ( 155 ) كه خداى آمرزگارست و بردبار . النوبة الثانية قوله تعالى : سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ . . . الآية - مفسران گفتند : كه سبب نزول اين آيت آن بود كه روز احد بعد از آن وقعه كه افتاد ، كافران قريش سوى مكه بازگشتند ؛ به راه در با يكديگر گفتند : بد كرديم كه لختى از ايشان زنده بگذاشتيم و همه را نكشتيم ! اكنون باز گرديد تا رويم و بيخ ايشان بر آريم ! و يكى را از ايشان بر بسيط زمين نگذاريم . تا درين بودند ، ربّ العالمين ترسى و بيمى در دل ايشان افكند ، تا از آن همت « 3 » بگشتند ، و آن عزم فسخ كردند . اللَّه بر مسلمانان منت نهاد ، به آن ترس كه در دل ايشان افكند و گفت : وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ . قراءت شامى و على و يعقوب الرُّعْبَ بضمّ عين است ، باقى به سكون عين خوانند ، دو لغت‌اند هر دو بمعنى خوف . بِما أَشْرَكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً - معنى سلطان « حجّت » است ، و در قرآن سلطان به اين معنى فراوان است . يعنى : كافران را به آن بت پرستيدن هيچ حجّت نيست ، و خداى ايشان را از آسمان به آن شرك هيچ كتابى نفرستاد ، تا ايشان را در آن

--> ( 1 ) - نسخه : با خلق ( 2 ) - نسخه : بودند پيش فا ( 3 ) - نسخه : نيت